Barcelona i wiecznie budowana świątynia

kwiecień 2024

Hiszpania jest tak różnorodnym i ciekawym krajem, że nie sposób opisać wszystkich jej zakątków w jednym artykule. Dlatego podobnie jak przy opisach innych krajów uchwycimy obecnie jeden z „fragmentów”, a inne opiszemy Wam za jakiś czas. Dziś chcemy Was zachęcić do odwiedzenia stolicy Katalonii – Barcelony.

Aby zobaczyć wspaniałą panoramę miasto wybierzcie się na wzgórze Tibidabo. Jest ono najwyższym wzniesieniem Barcelony i liczy 512 metrów n.p.m. Morze zieleni wokół zachęca do spacerów, ale w weekendy można tu spotkać całe rodziny spacerujące lub jeżdżące na rowerach i jest nieco tłoczno. Rodziny przyciąga tu również położone pod szczytem wzniesienia wesołe miasteczko Tibidabo, które ma ponad stuletnią historię. Powstało w 1901 roku za sprawą przedsiębiorcy farmaceutycznego Salvadora Andreya, który był jego pomysłodawcą i projektantem.

Nad wzgórzem majestatycznie króluje jedna budowla. Jest to kościół Sagrat Col lub Sacred Heard, czyli Kościół Serca Jezusowego. Tibidabo tłumacząc z łacińskiego oznacza „Tobie dam”. Nazwa wzgórza nawiązuje do słów szatana wypowiedzianych do Jezusa. Proponował on Chrystusowi wszystkie królestwa na ziemi („Tobie dam”) za jeden pokłon przed nim. Rzymskokatolicki kościół Sagrat Cor jest wyraźnie widoczny z różnych dolnych części Barcelony. Jego najbardziej charakterystycznym elementem jest olbrzymia figura Jezusa Chrystusa wieńcząca całą budowlę. Posąg jest dziełem Joseta Mireta Lloparta. Jakie polskie miasto przypomina ten pomnik? Jeśli nie wiecie to zajrzyjcie tu.

Budowa kościoła trwała prawie 60 lat (od 1902 do 1961 roku). Autorem był kataloński architekt Enrico Sagniera, który wzorował się na paryskiej bazylice Sacre -Coeur. On rozpoczął budowę, ale ukończył już jego syn Josep Maria Sagnier.

Zarząd Rycerzy Katolickich rozpoczął budowę pod presją, bo chodziły pogłoski o tym, że ma być zbudowany tu kościół protestancki lub kasyno. Uprzedzając te zamiary w 1886 roku uzyskano własność terenu i przekazano go św. Janowi Bosko. Początkowo stała tu jedynie niewielka pustelnia, a później dobudowano obok pawilon inspiracji Mudeja, który służył jako punkt widokowy. Zamiast budowy świątyni pojawiły się plany budowy obserwatorium astronomicznego ,ale ostatecznie wybudowano je na pobliskim wzgórzu ( Obserwatorium Fabra), a tu powstał wspaniały kościół.

Jednym z zabytków, które warto zobaczyć w Barcelonie jest katedra Świętej Eulalii (Catedral de la Santa Creu i Santa Eulàlia). To jeden z cenniejszych przykładów architektury gotyckiej w Hiszpanii. Katedra wzniesiona w kilku etapach w XIII - XV w. na miejscu starszej świątyni wybudowanej przez Rzymian jest siedzibą archidiecezji barcelońskiej.

Świątynia poświęcona jest świętej Eulalii (zm. 304 rok) - dziewicy, męczennicy, która zginęła w Barcelonie w czasie ostatnich prześladowań chrześcijan za czasów panowania Dioklecjana i Maksymiana. Eulalia, zanim zginęła była torturowana i znieważana. Legenda mówi, iż została publiczne obnażona, lecz nagle spadł śnieg, który oszczędził jej skromność. Pochowana jest w katedrze w bardzo bogato zdobionym nagrobku wykonanym z alabastru w stylu gotyckim. Dzieło wykonał uczeń Giovanniego Pisano. Katedra Świętej Eulalii znajduje się na terenie Dzielnicy Gotyckiej (Barri Gòtic) w Barcelonie.

Na jednym ze zdjęć przedstawiamy ulicę Carrer Ample i wspaniały budynek poczty (Correos Angel Baixeras) za którym w pobliżu ukazuje się nam Morze Śródziemne. To miejsce jest dobre na rozpoczęcie nocy w Barcelonie Oś „Carrer Ample” przy ulicy La Mercè ma wiele restauracji, barów i pubów z klubami nocnymi.

Miejscem typu „must see” w Barcelonie jest Park Guell. To jeden z projektów mistrza Antonio Gaudiego. W założeniu miał być miejscem wypoczynku dla arystokracji Barcelony, a Gaudí stworzył go na życzenie swojego przyjaciela Eusebi Güella, przemysłowca barcelońskiego, który sfinansował całość przedsięwzięcia.

Nazwa parku funkcjonuje w angielskiej wersji językowej „park”, bo podobno nie pozwolono Gaudiemu na zarejestrowanie nazwy katalońskiej. Aby uniknąć nazewnictwa hiszpańskiego: "Parque Güell", wybrano wersję angielską, bardziej zbliżoną do katalońskiego "parc".

Projekt zakładał pierwotnie, że w pobliżu tzw. Gołej Góry powstanie osiedle dla bogatej burżuazji o powierzchni ok. 20 ha podzielone na 60 działek. Prace trwały w latach 1900-1914 i nigdy ich nie ukończono. Powstało jedynie pięć budynków: dwa pawilony po dwóch stronach głównego wejścia oraz trzy inne w samym parku. W jednym z nich od roku 1906 zamieszkał sam autor. W 1922 roku władze Barcelony wykupiły teren i przekształciły go w park miejski.

Park Güell to pod kątem ukształtowania terenu najtrudniejszy z projektów Gaudiego. Rozkład budynków, dróg i rzeźb w Park Güell był w pełni dostosowany do topografii terenu. Wspomnieliśmy, że przed rozpoczęciem budowy parku, wzgórze było nazywane "gołą górą" (dziś "góra Carmel"), ponieważ brakowało tu roślinności. Dzięki Gaudiemu rosną tu dziś sosny, dęby, drzewa karobowe, eukaliptusy, palmy, cyprysy, drzewka oliwne i figowe czy migdałowce, za którymi przyszła również bogata fauna. Wszystkie modernistyczne dzieła Gaudiego łączą krzywizny. Według katalońskiego architekta idealnie proste linie nie istnieją w naturze, a to ona jest najlepszym wzorcem. Dlatego nie znajdziecie tu prostych 🙂.

W parku znajduje się taras, z którego rozciąga się widok na miasto. Mający kształt węża balkon mierzy 110 metrów długości, a znajdująca się na nim ławka idealnie dopasowana jest do kształtu ludzkiego ciała. Mówi się, że Gaudi miał poprosić robotników, by usiedli w tym miejscu i do ich ciał dopasował kształt ławki.

W domu, w którym mieszkał Gaudí (Casa-Museu Gaudí) mieści się obecnie jego muzeum. W 1969 roku wpisano park na listę narodowych dóbr kultury, a od 1984 roku obiekt znajduje się na Liście światowego dziedzictwa UNESCO.

Innym ciekawym zabytkiem Barcelony, który warto zobaczyć jest szpital św. Pawła. Szpital w tym miejscu rozpoczął działalność już w 1401 roku. Nową lecznicę nazwano wówczas Szpitalem św. Krzyża (Hospital de la Santa Creu). Rozbudowano go na początku XX wieku. Budowę miał sfinansować bankier Pau Gil, ale przeliczył się z siłami i trwała ona 18 lat z przerwami ze względu na brak środków. Ostatecznie ukończono inwestycję w 1930 roku. Na prośbę sponsora do nazwy szpitala dodano jego patrona, św. Pawła. Pełna nazwa brzmi, więc obecnie Szpital św. Krzyża i św. Pawła. Ten obiekt w 1997 szpital znalazł się na liście światowego dziedzictwa UNESCO.

Najbardziej znanym i wiecznie nieukończonym zabytkiem Barcelony jest Sagrada Familia. Pełna polska nazwa tego obiektu brzmi: Świątynia Pokutna Świętej Rodziny. Budowę rozpoczęto w 1882 roku i trwa do dziś. Architekt Francisco Paula de Villar chciał stworzyć na planie krzyża prosty kościół dla najbiedniejszych, ale po roku prace nad projektem przejął Antonio Gaudí i zmienił praktycznie wszystko. Często modyfikował projekt w trakcie budowy. W pobliżu świątyni wybudował szkołę dla dzieci pracowników z budowy. Gaudi zajmował się projektem 40 lat. W chwili, gdy zginął w nieszczęśliwym wypadku ( potrącił go tramwaj) w 1926 roku ukończono jedynie jedną czwartą budowli. Gaudí zgodnie ze swoim życzeniem spoczywa we wnętrzach Sagrady Familii. Jego grób podziwiać mogą odwiedzający bazylikę turyści. Wojna domowa w 1936 roku przerwała prace nad budową kościoła. Zniszczono modele, projekt i cały warsztat architekta, dlatego następcy mieli problem z odtworzeniem wizji Gaudiego. Założenie było takie, że żaden element nie mógł być identyczny. Każdy miał być inny. To znacznie wydłuża budowę i trwa ona ponad 135 lat.
A najistotniejszym i podstawowym powodem przedłużającej się inwestycji jest to, że brakuje pieniędzy. Budowa bazyliki nie jest wspierana finansowo przez żadne władze polityczne ani instytucje kościelne. Ukończenie budowy Sagrada Familia zaplanowano na rok 2028. Czy tak będzie? Pomyślcie, że budowa Sagrady Familii trwać będzie dłużej niż konstrukcja egipskich piramid.

W planach przy bazylice stanąć ma 18 wież, a każda z nich ma swoje znaczenie i jest zaprojektowana dla innej osobistości. 12 z nich symbolizuje 12 apostołów, 4 kolejne to ewangeliści, jedna zaprojektowana została dla Maryi Dziewicy, natomiast najwyższa dla samego Jezusa Chrystusa.

Po ukończeniu budowy Sagrada Familia będzie najwyższym budynkiem religijnym w Europie mierzącym 170 metrów. Gaudí wierzył, że żadna ludzka twórczość nie powinna przewyższać dzieł samego Boga, dlatego chciał, aby Sagrada Familia nie wznosiła się ponad górę Montjuïc, która jest najwyższym punktem miasta (185m).

Jeden z największych, bo położony na 17 ha zielonych terenów i najpiękniejszych parków, jakie możecie zobaczyć w Barcelonie to Park de la Ciutadella. Rozciąga się on pomiędzy Starym Miastem, a Vila Olimpia, na wschód od Marcat del Born, a po przeciwnej stronie Passeing de Picasso (tam znajdują się dwie bramy). Mieści się tam widoczna na zdjęciach okazałych rozmiarów fontanna Cascada. Została ona zaprojektowana przez Fontsere w 1875 roku, ale ciekawostką jest to, że brał też w tym udział Gaudi, który wówczas był studentem architektury. W pobliżu przechodzi się przez majestatyczny Łuk Triumfalny (Arc de Triomf) i wkracza na szeroki deptak przy Passeig de Lluís Companys. Na terenie parku mieści się zoo oraz Muzeum Geologiczne,

Jak zmęczymy się zwiedzaniem miasta to do plaży z reprezentacyjnej ulicy La Rambla możemy dojść na piechotę. Wystarczy skierować się w stronę morza. W pobliżu miasta jest aż 7 plaż.

Bar Marsella, który jest widoczny na zdjęciach wygląda dość obskurnie, ale powinno się go odwiedzić ze względu na historię. Otwarty został w 1820 roku w El Raval i podobno był pierwszym barem w Barcelonie. Odwiedzali go wszyscy znani ludzie. Bywał tu i popijał regularnie absynt Picasso i Hemmingway. Brud na żyrandolach nie odstrasza gości i wydaje się, że bar ma coraz więcej klientów spragnionych obcowania z historią tego miejsca.



Informacje praktyczne:

Zwiedzanie Sagrada Familia codziennie w godzinach 9:00-20:00 (w niedzielę 10:30-20:00). Bilety można kupić w Internecie z audio przewodnikiem w języku polskim (ok. 45 minut nagrania). Koszt 26 euro od osoby. Dzieci w wieku 0-11 lat mogą zwiedzać na podstawie bezpłatnego biletu. Podczas zwiedzania obowiązuje odpowiedni strój.

Zwiedzanie katedry św. Eulalli kosztuje 9 euro.

Bilet wstępu do Parku Guell kosztuje 10 euro. Dodatkowo płatne jest zwiedzanie domu Gaudiego. Można go kupić w Internecie. Park jest dostępny codziennie w godzinach 9:30-20:30.

Bilety komunikacyjne w Barcelonie kosztują odpowiednio:
T-Familiar - 10 euro biilet umożliwiający 8 przejazdów, który może być wykorzystany przez maksymalnie cztery osoby. 1 przejazd = 1 osoba.
T-Casual - 11,35 euro pozwala na 10 przejazdów. Jest to bilet przypisany do jednej osoby.
T-Usual -20€ na minimum tydzień. Możesz jeździć na nim bez limitu, ale do zakupu biletu będzie potrzebny numer twojego dokumentu (same cyfry).
Jeden przejazd to 75-minutowa podróż, w czasie której możesz przesiadać się maksymalnie trzy razy pomiędzy różnymi środkami transportu. Jeśli podróżujesz metrem bez wychodzenia na powierzchnię, możesz przesiadać się nieograniczoną ilość razy.Za każdym razem, gdy zmieniasz środek transportu, powinieneś skasować bilet. System monitoruje czas podróży i liczbę przesiadek. Jjeśli mieścisz się w określonych limitach czasowych, nie zostanie odjęty kolejny przejazd.Na bilecie, po każdym skasowaniu, pojawi się kod. Ostatnie dwie cyfry tego kodu zawsze wskazują, ile przejazdów pozostało na bilecie.

Lokalizację obiektów pokazujemy w linku oraz na mapie zamieszczonej niżej.