Łopienka - cerkiew zagubiona wśród lasów

marzec 2023

Jest w Polsce kilka miejsc, które odwiedzamy co jakiś czas i zaskakują nas za każdym razem w inny sposób. Taka jest zagubiona w leśnych bieszczadzkich ostępach Łopienka. Dziś to jedynie odbudowana cerkiew i podmurówki rekonstruowanych budynków. Kiedyś licząca ponad 360 osób wieś. Założyli ją Balowie już około 1543 roku. Jej koniec nastał tak jak w wielu innych przypadkach podczas akcji „Wisła”. W latach 1946 i 1947 została całkowicie wysiedlona, a zabudowania z czasem zostały rozebrane.

Jedynym zachowanym budynkiem jest murowana cerkiew greckokatolicka z 1757 roku, która jest od 1983 roku stopniowo remontowana. W pobliżu cerkwi znajdują się tablice ze zdjęciami pokazującymi poszczególne etapy odbudowy cerkwi (nie omieszkaliśmy ich przedstawić).

Cerkiew jest zawsze otwarta, a w środku można odpocząć ciszą w towarzystwie Chrystusa Bieszczadzkiego wyrzeźbionego z kawałka drzewa. Sama Łopienka jest wpisana do rejestru zabytków jako „relikt dawnej wsi”. W latach 70-tych planowano utworzenie w tym miejscu skansenu. Obecnie grupa miłośników próbuje odtworzyć fundamenty jednej z chałup, a w pobliżu pojawiła się ścieżka krajoznawcza.

Łopienka jest jednym z najstarszych ośrodków górnictwa naftowego na świecie, rafineria oraz kopalnie ropy naftowej istniały tu przed rokiem 1884. Rafineria obsługiwała m.in. kopalnie ropy znajdujące się w Studennem, Terce, Rajskiem, Polance.

W dolinie wsi znajduje się Studencka Baza Namiotowa „Łopienka”. Po deszczu dojście do niej jest mocno błotniste.

Do tradycji Łopienki, wznowionej w 2000 roku po kilkudziesięciu latach przerwy, należy odbywający się, co roku, w pierwszą niedzielę października odpust. Odprawiane jest nabożeństwo ekumeniczne przedstawicieli kościoła rzymskokatolickiego i wschodniego. Ne tę uroczystość każdorazowo przybywają okoliczni duchowni, przewodnicy PTTK z grupami, harcerze, rzesze turystów indywidualnych oraz mieszkańcy z okolicznych wiosek.

Bywamy tu o różnych porach roku i za każdym razem jesteśmy zachwyceni tym miejscem.

Informacje praktyczne:

Aby dotrzeć do cerkwi trzeba pokonać ok. 3 km szutrowej drogi od parkingu przy asfaltowej drodze z Buku do Terki. Po drodze napotkamy retorty, czyli miejsca wypału węgla drzewnego i wiatę turystyczną. Kiedyś nie było tu zakazu wjazdu i można było podjechać samochodem pod samą cerkiew. Lokalizację cerkwi przedstawiamy w linku oraz na mapie zamieszczonej niżej.