marzec 2023

Park Narodowy "Ujście Warty" powstał w 2001 roku i zajmuje powierzchnię 8074 ha. Przepływająca przez środek parku Warta w zależności od pory roku zalewa lub odkrywa wiele terenu, a wahania poziomu wody dochodzą nawet do 4 metrów. Najwyższe wartości Warta ma w miesiącach wiosennych: marcu-kwietniu. Poziom wód jest z jednej strony ograniczony wałem przeciwpowodziowym. My ruszyliśmy na ścieżkę "Ptasi szlak" ze Słońska, gdzie warto zobaczyć ruiny zamku joannitów oraz kościół (ale o tym już w innym artykule).

Spacer to ok. 3 kilometrów w jedną stronę. Początkowo idzie się wzdłuż zabudowań o niesamowitym kolorycie. Później przed nami roztacza się przepiękny widok łąk, pastwisk, turzycowisk i trzcinowisk. Gdzieniegdzie okazałe wierzby i wiązy na których przesiaduje mnóstwo ptaków. Na obszarze Parku Narodowego „Ujście Warty” zaobserwowano ich ponad 279 gatunków, z czego lęgi stwierdzono u więcej niż 170. Kilkanaście z nich figuruje w Polskiej Czerwonej Księdze Zwierząt np.: bączek, ohar, cyraneczka, mewa mała, kulik wielki. Wiele z bytujących w parku ptaków uznano za „gatunki specjalnej troski”. Stwierdzono takich aż 78. Są to zarówno ptaki lęgowe na tym obszarze np.: bąk, ślepowron, derkacz, kropiatka, rybitwa czarna, rybitwa białoczelna, wodniczka, jak i przebywające tu w okresie migracji: siewka złota, błotniak zbożowy, czy zimowania: łabędź krzykliwy, łabędź czarnodzioby.

Zatrzymują się tu liczne ptaki siewkowe np.: łęczaki, brodźce śniade, bataliony. Jesienią nadwarciańskie łąki obejmują we władanie gęsi, których jest wówczas zwykle 60 - 80 tys. (a maksymalnie nawet 200 tys.). W stadach arktycznych gęsi dominują gęsi tundrowe. Wizerunek tego ptaka jest symbolem Parku.

Park to również ważne miejsce zimowania wielu gatunków np.: łabędzi krzykliwych i niemych, bielików.

Tak dużej ilości i różnorodności ptaków nie spotyka się w zbyt wielu zakątkach naszego kraju. Niekiedy, w ciągu jednego dnia odnotowywano tu 250 tys. ptaków. Park można zwiedzać przez cały rok, od świtu do zmierzchu, wyłącznie po udostępnionych do tego celu drogach. Część z nich jest udostępniona do ruchu samochodowego, inne do pieszego i rowerowego.

Informacje praktyczne:

My wysiedliśmy z samochodu w Słońsku tuż przy kościele. Przejście ulicami sennej miejscowości ma swój urok, ale jeśli ktoś będzie miał mniej czasu może dojechać drogą biegnącą wśród łąk do altany. Przy niej jest parking i miejsce, gdzie można coś zjeść. Z tego miejsca prowadzi ok. 2,2 kilometrowa ścieżka wzdłuż rzeki Postomia do mostu. Powrót tą samą drogą. Co widzieliśmy idąc możecie zobaczyć na zdjęciach.
Warto zaopatrzyć się w lornetki, aby podglądać ptaki. Przebieg trasy przedstawiamy w linku oraz na mapie zamieszczonej poniżej.