Podróżuj z dziećmi i bez dzieci
.jpg)
.jpeg)
.jpeg)
.jpeg)
.jpeg)
.jpeg)
.jpeg)
.jpeg)
.jpeg)
.jpeg)
.jpeg)
.jpeg)
.jpeg)
.jpeg)
.jpg)
.jpeg)
Góra Świętej Anny – historia powstańcza i święte miejsce
Śląska Góra Świętej Anny (niem. Sankt Annaberg, 408 m n.p.m.) to najwyższe wzniesienie Wyżyny Śląskiej, położone około 40 km na południowy wschód od Opola i 50 km od Katowic. Dla jednych to najważniejsze sanktuarium Górnego Śląska, dla innych – miejsce pamięci powstań śląskich i III powstania szczególnie, dla jeszcze innych – niezwykły rezerwat geologiczny z nieczynnym kamieniołomem. Wszystko to sprawia, że jest to jedna z najciekawszych jednodniowych lub weekendowych wycieczek na Śląsku.
Wzgórze było zamieszkane już w czasach prehistorycznych, a w średniowieczu stało się miejscem kultu św. Anny – według legendy w 1444 roku pasterz Franciszek Sawicki odnalazł tu figurkę św. Anny Samotrzeciej. W 1516 roku Mikołaj Strzela ufundował drewniany kościół, który szybko stał się celem pielgrzymek. W XVII wieku franciszkanie zbudowali barokowy zespół klasztorny, który przetrwał do dziś w niemal niezmienionej formie.
Najtragiczniejszy i jednocześnie najbardziej symboliczny okres w historii Góry Świętej Anny to maj 1921 roku – bitwa na Annabergu podczas III powstania śląskiego. To właśnie tutaj, w dniach 21–26 maja, rozegrały się najcięższe walki całego powstania. Niemiecka Freikorps pod dowództwem gen. Bernharda von Hülsena zdobyła wzgórze, które wcześniej zajęli polscy powstańcy Wojciecha Korfantego. Po stronie polskiej walczył m.in. pułk katowicki i wołodyjowszczacy.
